این پژوهش با هدف بررسی تاثیر هنر درمانی بر سلامت روان و بازتوانی اختلال خواندن دانش آموز ششم ابتدایی انجام شد و یک موردپژوهی کیفی بوده که مشارکت کننده این تحقیق با استفاده از روش نمونه گیری مبتنی بر هدف انتخاب شد. یک دانش آموز 12 ساله دارای اختلال خواندن و تنش هایی در خانواده برای ارتقای سلامت روان و بازتوانی اختلال خواندن وی از مجموعه ای از فنون و روش های هنر درمانی (نقاشی و قصه گویی) و 12  گام درمان اختلالات خواندن دکتر مصطفی تبریزی و تمرین های پیشنهاد شده در این کتاب استفاده شد؛ لازم به ذکر است برای اطلاع از سلامت روان دانش آموز از پرسشنامه ی CSI-4  در دو مرحله و برای اطمینان بیشتر از هوشبهر وی از آزمون آدمک گودیناف نیز به کار برده شد. نتایج و یافته های حاصل طی برگزاری چندین جلسه ی درمان نشان دادند که هنردرمانی سبب تسریع روند درمان شده است. از موثرترین شیوه ها برای درمان اختلال خواندن و بهبود سلامت روان می باشد.

امروزه، اختلال زبان به عنوان یک مشخصه مهم اسکیزوفرنیا شناخته می شود. فرض بر این است که اختلال در فهم زبان در این بیماری، نمایانگر اختلال در یادگیری در اثر اختلال در رشد و نمو سیستم عصبی می باشد. سوال اینجاست که آیا اختلال زبان در اسکیزوفرنیا از نظر اتیولوژی و ظاهری معادل اختلال زبان در دیس لکیسا می باشد یا خیر؟

هدف: این پژوهش با هدف بررسی میزان همبودی اختلال تورت با اختلال وسواسی - اجباری (OCD) انجام شده است. روش: همه ی بیمارانی که با اختلال تورت از زمان آغاز به کار بخش روانپزشکی کودکان بیمارستان روزبه به این بخش مراجعه نموده بودند ( 20بیمار) مورد ارزیابی قرار گرفتند و با 20 بیمار مبتلا به اختلال بیش فعالی و کمبود توجه و 20 بیمار مبتلا به OCD مقایسه شدند. داده های پژوهش به کمک مقیاس شدت تیک ییل گرآوری شد و با بهره گیری از روش های آمار توصیفی، ضریب همبستگی فیشر و آزمون آماری خی دو تحلیل گردید. یافته ها: این بررسی میانگین سنی را در شروع اختلال تورت 8.5 سال (انحراف معیار 0.65) و در شروع 14.5 OCD سال (انحراف معیار 0.7) نشان داد. نسبت مرد به زن در اختلال تورت 4 به 1 و در 2 OCD به 1 بود. میزان همبستگی میان ابتلا به این دو اختلال از نظر آماری معنی دار بود. میزان همبستگی معنی داری برای همبودی اختلال تورت و OCD در بستگان درجه اول بیماران دیده نشد. نتیجه: میزان همبودی OCD در کودکان مبتلا به اختلال تورت قابل توجه است.

مقدمه: بررسی ها گویای برتری میزان همبودی اختلال وسواسی– اجباری (OCD) در بیماران دوقطبی نسبت به بیماران مبتلا به اختلال افسردگی اساسی (MDD) هستند. ولی در زمینه مقایسه این همبودی بین اختلال دوقطبی نوع یک (BID) و MDD  یافته های موجود اندک است. این پژوهش با هدف چنین مقایسه ای انجام شده است. مواد و روش کار: در یک مطالعه مقطعی، 466 بیمار مراجعه کننده به چهار مرکز روانپزشکی دانشگاهی شهر تهران به کمک فهرست معیارهای تشخیصی DSM-IV  ارزیابی شدند و میزان همبودی همه عمر OCD در بیماران مبتلا به MDD  و BID محاسبه و با روش های آماری توصیفی و تحلیلی بررسی شد.یافته ها: 124 مورد MDD  و 115 مورد BID تشخیص داده شد که از نظر میانگین سنی و سایر ویژگی های جمعیت شناختی تفاوت معنی دار آماری نداشتند. میزان موارد بستری و نوع راجعه اختلال در گروه BID  به طور معنی دار بیش از گروه دیگر بود. میزان همبودی همه عمر OCD در گروه MDD 17.7% و در گروه BID 7% بود که تفاوت معنی دار داشت (p<0.05). هیچ موردی از همبودی OCD در بیماران مبتلا به نخستین دوره مانیا وجود نداشت و از این نظر تفاوت معنی داری بین بیماران مبتلا به MDD یک دوره ای و MDD راجعه دیده نشد.نتیجه گیری: همبودی همه عمر OCD در بیماران مبتلا به MDD  چشمگیر است و ممکن است بیش از بیماران BID  باشد.

اهداف: پژوهش حاضر به منظور بررسی مولفه های فراشناختی در افراد مبتلا به اختلال اضطراب منتشر، وسواس، افسرده خویی و افراد غیربیمار انجام شد.مواد و روش ها: به همین منظور در نمونه بالینی 90 نفری (سه گروه 30 نفری) از مراجعه کنندگان به کلینیک های روان پزشکی و یک گروه نمونه غیربالینی 30 نفری (غیربیمار) که به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شده بودند، پرسش نامه های باورهای فراشناختی فرم کوتاه، افکار اضطرابی و کنترل فکر اجرا شد. تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار Spss 18 و به روش تحلیل واریانس چندمتغیره انجام شد.یافته ها: نتایج پژوهش نشان داد که تفاوت معنادار چهار گروه در همه مولفه های فراشناختی به جز زیرمقیاس توجه برگردانی در پرسش نامه کنترل فکر و زیرمقیاس خودآگاهی شناختی در پرسش نامه باورهای فراشناختی بود. همچنین نتایج آزمون های تعقیبی نشان داد که مبتلایان به وسواس به صورت معناداری (در سطح 0.01 و 0.05) بیش از مبتلایان به اختلال اضطراب منتشر (GAD) و گروه غیربیمار از راهبردهای کنترل فکر تنبیه و ارزیابی مجدد استفاده می کنند. از طرفی مبتلایان به GAD به صورت معناداری بیش از افراد مبتلا به اختلال وسواس اجبار (OCD) نگرانی های اجتماعی و سلامتی داشتند و در مقایسه با مبتلایان به OCD و افراد غیربیمار نمرات بیشتری در مقیاس های باورهای مثبت درباره نگرانی، باورهای منفی درباره نگرانی و نیاز به کنترل، کسب کردند. در حوزه های نگرانی، گروه مبتلا به اختلال افسرده خویی در زیر مقیاس های نگرانی سلامتی، اجتماعی و عمومی تفاوت معناداری با گروه های غیربیمار و اضطراب منتشر داشتند و به طور کلی گروه غیربیمار در مقایسه با سه گروه بیمار، نمرات کمتری در زیر مقیاس های پرسش نامه حوزه های نگرانی کسب کردند.نتیجه گیری: باورها و راهبردهای فراشناختی می توانند به خوبی بین افراد بیمار و غیربیمار و نیز گروه های تشخیصی تمایز بگذارند. همچنین یافته های این پژوهش از الگوی عملکرد اجرایی خودنظم بخش حمایت می کنند.

گسترش دامنه تشخیصی اختلال های طیف دوقطبی، تکیه بر شباهت های این طیف با دیگر اختلال ها و نادیده گرفتن تفاوت های آنها، به کار نبردن قضاوت بالینی ماهرانه و هم چنین آسان گیری در تشخیص این گروه از اختلال ها موجب شده تا بسیاری از بیمارانی که از دیگر اختلال های روانپزشکی مانند اختلال شخصیت مرزی رنج می برند، در این طیف طبقه بندی شوند. از آن جا که در یک گروه جای دادن اختلال دوقطبی و اختلال شخصیت مرزی می تواند پیامدهای درمانی برای بیماران داشته باشد و حتی سبب محروم شدن آنان از درمان های مورد نیاز گردد، روشن کردن تفاوت های این دو اختلال از اهمیت زیادی برخوردار است. جنبه های زیست شناختی شامل تغییر در پیام رسان های عصبی، کورتیزول خون و آزمون سرکوب کورتیزول و اختلال های خواب در بیماران مرزی بیشتر به اختلال افسردگی اساسی شباهت دارند تا اختلال دوقطبی. از نظر علامت شناسی، ویژگی های خلقی در اختلال شخصیت مرزی با اختلال های خلقی متفاوت است. سیر و درمان اختلال شخصیت مرزی نیز با اختلال های خلقی تفاوت هایی غیرقابل چشم پوشی دارد. بنابراین چنان چه به ویژگی های این دو اختلال از دیدگاه های گوناگون توجه نماییم، تفاوت های آشکاری خواهیم یافت که با در نظر گرفتن آن ها به آسانی نمی توان اختلال شخصیت مرزی را در طیف دوقطبی قرار داد.

زمینه و هدف: همپوشی نشانه شناختی اختلال اضطراب بیماری با اختلال های وسواس و اضطراب فراگیر توجه پژوهشگران را به فرایندهای شناختی مشترک میان آن ها جلب کرده است. هدف پژوهش حاضر، مقایسه اختلال اضطراب بیماری با اختلال وسواس و اختلال اضطراب فراگیر در سازه های فراتشخیصی شناختی بود. روش بررسی: روش پژوهش حاضر علی مقایسه ای بود. جامعه آماری این مطالعه را تمامی بیماران مبتلا به اختلال اضطراب بیماری، اختلال وسواس فکری عملی و اختلال اضطراب فراگیر تشکیل دادند که در سال 1398 به درمانگاه های دو بیمارستان حافظ و ابن سینا در شهر شیراز مراجعه کردند. نمونه پژوهش را پانزده بیمار مبتلا به اضطراب بیماری، پانزده بیمار مبتلا به وسواس و پانزده بیمار مبتلا به اضطراب فراگیر تشکیل دادند که به شیوه غیرتصادفی و هدفمند انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسش نامه کمال گرایی (هیل و همکاران، 2004)، مقیاس نگرش مسیولیت پذیری (سالکووسکیس و همکاران، 2002)، مقیاس عدم تحمل بلاتکلیفی (فریستون و همکاران، 1994) و پرسش نامه تجدیدنظرشده حساسیت اضطرابی (تیلور و کاکس، 1998) بود. داده ها با آزمون های تحلیل واریانس تک متغیره، خی دو، تحلیل واریانس چندمتغیره و آزمون تعقیبی LSD در سطح معناداری 0٫, 05 در نرم افزار SPSS نسخه 26 تحلیل شد. یافته ها: نتایج نشان داد، بین سه گروه اختلال اضطراب بیماری، اختلال وسواس فکری عملی و اختلال اضطراب فراگیر، از نظر سازه های عدم تحمل ابهام (0٫, 757=p)، کمال گرایی (0٫, 835=p) و مسیولیت پذیری (0٫, 616=p) تفاوت معناداری وجود نداشت؛ اما تفاوت در حساسیت اضطرابی میان سه گروه معنادار بود (0٫, 001>p). همچنین در آزمون تعقیبی میانگین حساسیت اضطرابی در گروه اضطراب بیماری به طور معناداری بیشتر از دو گروه دیگر بود (0٫, 001>p). نتیجه گیری: براساس یافته های پژوهش، سازه های کمال گرایی، مسیولیت پذیری و عدم تحمل ابهام از سازه های شناختی مشترک در اختلال اضطراب بیماری، اختلال وسواس فکری عملی و اختلال اضطراب فراگیر است؛ باوجوداین، افراد مبتلا به اختلال اضطراب بیماری به طور درخورتوجهی از حساسیت اضطرابی بیشتری رنج می برند.